Fai anos xa que desexaba poder vestirme unha steadicam, gracias á Asociación Senunpeso de Vedra, que organizou un obradoiro de steady no Lav10, puiden realizar ese soño. E gustoume.
Aquí deixo un vídeo que realizou Gutier a modo de “making of” durante o obradoiro.
E o mellor foron tanto o profesor coma os compañeiros do curso, profesionais e estudantes do sector audiovisual cos que houbo en todo momento moi bo rollo.
¿Que é un stencil? tamén se chama estarcido en castelán inda que descoñezo a súa traducción en galego, pois ben trátase como ben di a Wikipedia dunha técnica artística de decoración na que un modelo cun debuxo recortado é usada para aplicar pintura a través de dito recorte.
Todo un experto no uso desta técnica é un artista grafiteiro inglés apodado Bansky utiliza esta técnica ca finalidade de realizar grafitis de xeito instantáneo, el mesmo deseña e corta os stencil que usa para a súa obra. En moitos casos, para aportar certa policromía aos seus deseños, utiliza varios stencil que vai superpoñendo.
Outro deseñador que tamén utiliza esta técnica é Shepard Fairey, un dos seus traballos máis famosos foi un cartel que realizou para o actual presidente dos EEUU, Barack Obama, cando comenzaba a súa campaña.
Aquí deixo un breve vídeo no que vemos como traballa.
Esta técnica utilízase de xeito habitual para a rotulación, de feito existe unha gran variedade de tipografías adaptadas para o seu uso en stencil, incluso stencil é o nome dunha tipografía deseñada por Gerry Powell que a creou baseándose nos caracteres impresos en caixas e caixóns, a tipografía ten unha connotación militar xa que naceu na época da II Guerra Mundial e foi moi utilizada polo exército americano, podémola atopar aplicada sobre equipación militar de todo tipo. Ademáis existen moitas variantes desta tipografía que se poden descargar desde este enlace a Dafont.
Se nos fixamos a idea destas tipografías é ter toda a letra nunha mesma peza, en letras coma a “O” para introducir o oco de dentro temos que facer un ou dous cortes na letra.
Para facer traballos deste tipo en internet podemos atopar diversos tutoriais, pero o proceso é sinxelo. No Photoshop abrimos a imaxe que queremos convertir a stencil e realizamos os seguintes pasos:
Imos a “Imagen/Ajustes/Brillo y Contraste” e subimos o contraste da imaxe se fose necesario
De seguido aplicamos o filtro Tampón que se atopa en “Filtro/Bosquejar/Tampón”, tocamos os parámetros para que se axuste ao que queremos, ollo, este filtro divide a imaxe en dúas cores que son as que estean seleccionadas nese momento, recomendo usar o branco e o negro.
Se o fitro tampón non dá bos resultados temos que voltar a retocar o brillo e o contraste.
Imprimimos a imaxe, recortamos o sobrante e temos o noso stencil.
Esta pode ser unha forma de facelo, se queredes profundizar máis podedes ver este tutorial, inda que hai moitos máis en internet.
Recentemente, para decorar as paredes da Discoteca “La Clave” de Vila de Cruces, utilizamos a tecnica do stencil, inda que dun xeito un pouco distinto, o que fixemos foi recortar vinilo adhesivo cun ploter de vinilo e pegalo na parede, pintar e despegar unha vez seca a pintura.
Nas seguintes imaxe vemos os vinilos pegados no chan e na parede ca pintura xa aplicada.
Foi a primeira vez que fixemos algo así e descubrimos que, polo menos co aerosol que usamos, a pintura degrada o vinilo como se ve neste detalle.
E este é o resultado.
Por outra banda, utilizando o mesmo ploter de corte de vinilo recortamos una lámina de pvc ca idea de facer un stencil reutilizable, xa que os de vinilo unha vez despegados non se poden reutilizar. O resultado non foi malo, pero esta lámina de pvc é demasiado fina polo que se fai necesario reforzar certas partes para podela utilizar de xeito cómodo polo que penso que este sistema non serve para stencils demasiado grandes.
Agora que xa collín algo de experiencia a ver se me animo a ir facendo máis traballos similares, mantereivos informados.
E sigo a sacar vídeos do baúl dos recordos, aquí deixo o documental que realizamos no 25 aniversario da Sociedade Deportiva Cruces, o equipo de fútbol afeizoado de Vila de Cruces. Para facelo axudoume Gonzalo Brea, meu primo, de quen saíu a idea de facelo. Nel podemos escoitar, entre outras, as verbas de Don Nicolás, que xa nos deixou pero a quen non esquecemos. Adicado aos nostálxicos do “Cruces”
Aqui deixo un vídeo que fixemos na Escola de Imaxe e Son de Vigo alá polo 2004, trátase dun bloque de anuncios publicitarios que gravamos ca idea de introducir nos programas de televisión que se realizaban nas prácticas da escola pero poida que nos pasásemos un pouco e a profesora censurouno e non o chegamos a utilizar, poida que en certos momentos rocemos o mal gusto, pero e que de aquelas gustábamos de facer carallada, eramos novos e irresponsables, ahí o deixo, máis que nada, para que os meus vellos compañeiros de clase, aos que mando un agarimoso saúdo, o lembren.
Aquí vos deixo a reportaxe realizada na “XII Festa Gastronómica do Galo de Curral” celebrada o 29 de Maio de 2005 en Vila de Cruces. Este foi o derradeiro ano, ata agora, que fixemos a reportaxe do galo, e foi o máis profesional.
César Gómez “Checha” actúa coma reporteiro nesta realización multicámara con Césa Brea, Xavier Leiro e Pablo Aldrey coma cámaras xunto comigo, Sergio Mella, que fago de cámara e montador. Aquí deixo a lista de reproducción (4 vídeos).
Este é o vídeo-reportaxe do Galo de Curral de Víla de Cruces realizado na “XI Festa Gastronómica do Galo de Curral” celebrada o 30 de Maio de 2005 en Vila de Cruces. Coma nos anteriores, eu, Sergio Mella, cámara e montador e César Gómez “Checha”, reporteiro dicharacheiro.
É máis curto que os outros e a calidade de video non é optima porque daquela liábame cos formatos de vídeo. Aí tedes a lista de reproducción (2 vídeos).
Aquí deixo o manifesto que anda a circular pola rede, gracias Barnikel (traducido por min ao Galego, descupade os posibles erros).
“Ante a inclusión no Anteproxecto de Lei de Economía sostible de modificacións lexislativas que afectan ao libre exercicio das liberdades de expresión, información e o dereito de acceso á cultura a través de Internet, os periodistas, bloggers, usuarios, profesionis e creadores de internet manifestamos a nosa firme oposición ao proxecto, e declaramos que…
1.- Os dereitos de autor non se poden situar por enriba dos dereitos fundamentais dos ciudadáns, coma o dereito á privacidade, á seguridade, á presunción de inocencia, á tutela xudicial efectiva e á liberdade de expresión.
2.- A suspensión de dereitos fundamentais é e debe seguir sendo competende exclusiva do poder xudicial. Nin un peche sen sentencia. Este anteproxecto, en contra do establecido no artigo 20.5 da Constitución, pon en mans dun órgano non xudicial – un organismo dependente do ministerio de Cultura -, a potestade de impedir ao cidadáns españois o acceso a calquera páxina web.
3.- A nova lexislación creará inseguridade xurídica en todo o sector tecnolóxico español, perxudicando un dos poucos campos de desenvolvemento e futuro da nosa economía, entorpecendo a creación de empresas, introducindo trabas á libre competencia e ralentizando a súa proxección internacional.
4.- A nova lexislación proposta amenaza aos novos creadores e entorpece a creación cultural. Con Internet e os sucesivos avances tecnolóxicos democratizouse extraordinariamente a creación e emisión de contidos de todo tipo, que xa non proveñen prevalentemente das industrias culturais tradicionais, se non de multitude de fontes diferentes.
5.- Os autores, coma tódolos traballadores, teñen dereito a vivir do seu traballo con novas ideas creativas, modelos de negocio e actividades asociadas as súas creacións. Intentar soster con cambios legislativos a unha industria obsoleta que non sabe adaptarse a este novo entorno non é nin xusto nin realista. Se o seu modelo de negocio se baseaba no control das copias das obras e en Internet non é posible sen vulnerar dereitos fundamentais, deberían buscar outro modelo.
6.- Consideramos que as industrias culturais necesitan para sobrevivir alternativas modernas, eficaces, creíbles e asequibles e que se adecuen aos novos usos sociais, en lugar de limitacións tan desproporcionadas coma ineficaces para a fin que din perseguir.
7.- Internet debe funcionar de xeito libre e sen interferencias políticas auspiciadas por sectores que pretenden perpetuar obsoletos modelos de negocio e imposibilitar que o saber humano siga a ser libre.
8.- Esiximos que o Goberno garanta por lei a neutralidade da Rede en España, ante calquera presión que poida producirse, coma marco para o desenvolvemento dunha economía sostible e realista de cara ao futuro.
9.- Propoñemos unha verdadeira reforma do dereito de propiedade intelectual orientada ao seu fin: devolver á sociedade o coñecemento, promover o dominio público e limitar os abusos das entidades xestoras.
10.- En democracia as leis e as súas modificacións débense aprobar tras o oportuno debate público e consultando previamente a tódalas partes implicadas. Non é de recibo que se realicen cambios lexislativos que afectan a dereitos fundamentais nunha lei non orgánica e que versa sobre outra materia.”
En Maio de 2001, Checha máis eu decidimos facer un video-reportaxe ao estilo “Caiga Quien Caiga” durante a Festa do Galo de Curral e, despois de oito anos, decidín subilo a Youtube e aquí o tedes, esta partido en dous anacos pola limitación de 10 minutos de Youtube o que deixo aquí é unha lista de reproducción, o seguinte vídeo reproducirase automáticamente. Non sexades moi esixentes, eramos novatos tanto o cámara coma o reporteiro (e o montador…)
Xa se poden ver os monólogos do “Martes de Comedia” celebrado durante a Semana Cultural do 2009 (do 3 ao 8 de Agosto) en Vila de Cruces ca participación de: Félix Rodriguez, Ivan Lois, Sergio Mella e o gran Víctor Grande.
Unha pijotada que case non ven a nada neste blog, pero quería deixar constancia deste pequeno “divertimento” que quixo realizar a miña muller para o aniversario dunha curmanciña dela namorada de hello kitty.
Tratase dunha tarta de gominolas montada sobre unha estrutura de poliexpán. Para recortar o poliexpán imprimeuse unha hello kitty (en gris para aforrar tinta) que fixo de modelo como se ve na foto. Tamén recortamos unha peza para alzar máis a silueta ca idea de meter máis gominoladas.
Tomamos como referencia outras tartas deste tipo e comprobamos que o poliexpán estaba envolto en papel albal co que conseguimos hixiene e estética.
Escollemos unha selección de larpeiradas desas que volven tolos aos rapaces, sempre pensando en igualar as cores da orixinal, vestido vermello, corpo branco, nariz amarelo, laciño e bigotes. Para o lazo usamos unhas línguas de regaliz.
E obtivemos unha tarta de Hello Kitty bastante resultona, ben cargadiña de gominolas e moi barata.
