Vou inaugurar unha categoría deste blog chama “pequenos praceres” esas pequenas cousas que fan que a vida sexa máis feliz, e vouno facer cun pracer que tiven a ledicia de desfrutar onte na feira das Cruces (nas Cruces hai feira o 4 e 17 de cada mes).
Cando o día de feira o pulpeiro comeza a cocer o pulpo (e que iso de chamarlle polbo non me acaba de entrar) e sinto o arrecendo que solta éntrame a fame de súpeto entón voulle encargar unha racionciña para xantar e él, se é un bo pulpeiro, sempre ofrece unha talladiña para probar se está duro ou cocido de máis, pois trátase desa tallada, un anaco de pulpo que non leva nin aceite, nin sal, e cómelo da man do pulpeiro, ese anaco parece que ata sabe mellor que o que se come despois, e iso que eu son de botarlle bastante picante.
Non sei se será porque un o colle con fame, ou porque queda o sabor na boca mentres agardas a que cho sirvan pero a min é algo que me supera.
Estamos a preparar o IV Rali de Carretillas de Vila de Cruces, agora mesmo estamos ca promoción da competición e preparando uns vídeos.
Ya está colgada a web www.ralidecarretillas.org desde a que, en breve, se poderán ver os vídeos e na que xa se poden ver fotografías das antigas edicións do rali. Co tempo iremos metendo a documentación deste ano pero, para quen non saiba de que vai, pode visitar a sección de Preguntas Frecuentes.
No ano 1609 Galileo Galilei puntou por primeira vez ao ceo cun telescopio, 400 anos depois a Unión Astronómica Internacional (UAI) anunciou a declaración pola UNESCO do 2009 coma o Ano Internacional da Astronomía (IYA2009), ratificada pola ONU o 19 de Decembro de 2007 (resolución).
E 400 anos despois de que Galileo estrenara o seu telescopio eu tomo o seu relevo e decido adquirir un para adicar parte do meu tempo libre a observación astronómica.
Trátase dun Celestron Starseeker 114, con montura acimutal motorizada e sistema de aliñado SkyAlign co que se apuntas a tres diferentes estrelas do ceo, e sen necesidade de saber cales son, o telescopio queda aliñado automaticamente e podes buscar entre os 4000 obxectos que ten memorizados para que o telescopio os encadre automaticamente.
Ademáis do telescopio e dous oculares que inclúe (de 25 e 11 mm) tamén conto con varios accesorios coma o filtro solar e unha lente, chamada T-Barlow, que xunto cun anel T2 pódese adaptar a nosa Nikon D50 (ou calquera Nikon) e así poder tomar fotografías dos obxectos observados.
Tamén probei a sacarlle ó Sol e mesmo tratei de sacarlle algunha a Saturno, que estes días se pode observar se miramos cara o leste pero non me quedaron ben, pode que non sexa o telescopio apropiado para fotografías tan complicadas pero seguirei intentándoo.
Para quen non o saiba unha Steady Cam é un sistema formado por arnés, brazo e contrapesos que consegue estabilizar unha cámara en planos nos que o operador realiza movementos coma subir escaleiras, correr etc conseguindo unhas imaxes cun movemento moi suave e atenuado. Pero ten un inconvinte, é moi cara, polo que a alguén se lle dou por inventar a “Poor Man´s Steady Cam“.
A Steadicam do pobre, bueno é o nome que elixiron os que idearon este invento, xa estivemos facendo as primeiras probas, e aquí deixo as primeiras imaxes, que por certo subín a vimeo para tamén probar este servizo de vÍdeo, non todo vai ser youtube inda que agora que xa soporta HD non era moi necesario.
Non quedou moi fino, a verdade é que o equipo pesa case os 6 kg e eu sempre tiven os brazos algo febles, o modelo é Uxio a quen agradecin a súa participación como modelo metendo unha música no vídeo que el mesmo elixiu.
O aparello está formado por tres pezas que se unen enroscan nunha T, inda me falta rematar correctamente o anclaxe das pesas para o que necesitarei a axuda dun torneiro que lles faga unha rosca interior, teño que agradecer a colaboración con este aparello a meu pai que me deixou a ferramenta para facer as roscas no tubo galvanizado (terraxa), a Jose Manuel Míguez (o da gasolinera) que me fixo de soldador e a José Manuel Santiso (o outro da gasolinera).
Fáltanos algo máis de práctica porque despois de ver o vídeo dos inventores do trebello coido que se poden sacar imaxes mellores. Pode que teña que acortar un pouco o pau de abaixo e quitarlle peso, probamos con 2+1 kg e penso que chega con dous, a cámara pesa 2,600. Seguiremos probando, deixo o vídeo dos inventores para que comprobedes que o cacharro funciona.
Fai case dous anos participei coma operador de cámara nun spot para televisión producido por Tres Deseos e dirixido por Martin Gauvreau, si, o director de Alicja Wonderland, foi nese traballo, durante eses dous días de gravación cando coñecin a Martin, quen despois duns meses me voltaría a chamar para pedirme que participase na sua curta.
Martin non quedou moi contento co spot orixinal e quixo facer unha “montaxe do director” que colgou na súa web ademáis tamen puxo unha serie de fotos do “making of” nas que estou inda que non se me recoñece polo que tiven que “sinalar” a miña posición.
Máis fotos do “making” aquí. Despois da curta inda voltei unha vez máis a traballar con Martin e Tres Deseos nun spot no que gravamos imaxes dun coche en movemento para que posteriormente as usaran de referencia para os movementos e dinámica xa que no spot o coche era infografia 3d. Pódese ver aquí.
Gústame mirar a lúa nas noites de lúa chea, e gústanme as noites de lúa chea, sempre penso que nos influe dalgún xeito. Hoxe puidemos desfrutar dunha magnífica lua chea e non puiden evitar sacar un par de fotos.
Fai uns días que tomei a decisión de andar sempre ca cámara de foto no coche e hoxe xa lle saquei proveito, o malo é que non tiña una trípode a man e tiven que improvisar puntos de apoio polo que os ángulos non son os mellores, outra pega e que o obxectivo non ten demasiado zoom polo que non puiden conseguir sacala o suficientemente preto vou ter que buscar por ebay a ver se hai algun teleobxectivo barato. O que si puiden experimentar foi a velocidade de obturación e os resultados podédelos ver. A foto da rúa está lixeiramente retocada, puxen a lua un pouco máis grande e xoguei cos valores de brillo e contraste.
Non contaba levar nada pero, todo hai que dicilo, a competencia non era demasiado forte, exceptuando as fotos de Rafa que poderían todas as gañadoras, xa que, fotográficamente eran as mellores e o tema tratado penso que o respetaban bastante.
O premio foi un marco dixital co que por certo me estou pelexando xa que non son capaz de facelo reproducir vídeo é nas instruccións pon que se pode. O primeiro (unha cámara de vídeo) premio foi para, como non, unha muller, cunha foto na que se ven dous pescadores de río, un deles unha muller claro. O segundo (unha camara de fotos dixital) para Rafa cunha foto na que se vé unha rapaza nunha clase de electricidade, sendo os seus compañeiros todos homes. Inda que a que merecía o premio era unha foto dunha señora da limpeza traballando, tamén de Rafa pero claro, tratándose o tema “A Muller en Igualdade” encaixaba mas esta da futura electricista. E a miña pois é a primeira da seguinte galería, na que vemos a un home (meu pai) pasando o ferro. As outras son as fotos cas que concursei como veredes son similares, os efectos aplicados son varios que xuntos fan o chamado efecto dragan inda que non o apliquei de xeito estricto
Espero que non me tachen de ser dun partido ou doutro por poñer estas imaxes pero non podía evitalo, o seguinte cartel inda se pode ver nas Cruces, non sei se é intencionado ou un despiste dos que poñen os carteis pero a verdade é que non é positivo para a imaxe do candidato.
E a seguinte e unha foto do vehículo de campaña do PP en Silleda, non sei se querían dar a imaxe de austeridade da que tanto falan ou se prentende ser o coche do futuro presidente.
Hoxe participei por primeira vez nun concurso fotográfico.
O concurso está organizado polo Concello de Vila de Cruces e o tema das fotografías é “A muller en igualdade”, non vou desvelar as fotografías ata a entrega de premios pero non vai a haber que esperar moito será este domingo. Tampouco teño demasiadas esperanzas de gañar pero a ver que pasa, porque ao mellor hai baixa participación e teño sorte.
Nas fotos quixen experimentar cun efecto chamado dragan pensado especialmente para retratos inda que nas fotos que enviei non sae ningunha cara. O efecto é bastante interesante e pódense obter resultados moi vistosos, tamén e certo que agora que me fixo véxoo aplicado por todos lados.
