Arquivo para Abril, 2008

Comeza o traballo

Luns, Abril 28th, 2008

Aquí vos deixo a primeira imaxe da recreativa sobre a que levarei a cabo a tarea de restauración, tamén teño xa o pc sobre o que xa instalei os xogos. Agora toca pedir o J-Pac, a placa que servira de unión entre o pc e a recreativa.

Hoxe xa lle metín ganas a Marcos (o de Raul), comecei a falarller do tema, e el a lembrar xogos e a motivarse e o final o pobre quedou con máis ganas ca min de ver a maca* rematada.

Polo que puden comprobar o máis delicado e o tema da alimentación dos dispositivos, teño que lograr que o mesmo interruptor encenda todo e non parece demasiado fácil, sorte que coñezo bastante xente que controla de electrónica a ese nivel, mesmo a meu pai seguro que lle parece unha perogrullada, bueno, seguirei informando.

Por certo, inda non sei cal será a tematica-imaxe da maca, a ver que se me ocorre, ¡dádeme ideas!. Como xa comentei o ideal e inventarse, ou non, un xogo e dedicar a maca a este.  

 

*Maca: É un coloquialismo, é un xeito de chamar ás máquinas recreativas, aquí vos deixo un pequeno enlace a un glosario relacionado co tema.

Comeza o Proxecto Mame

Domingo, Abril 20th, 2008

¿Que é Mame? Multiple Arcade Machine Emulator («emulador múltiple de máquinas recreativas»), un software capaz de facer funcionar nun pc estandar os xogos que tanto nos entreteron nas décadas dos 80 e 90, e que algúns lembramos con nostalxia (máis información en wikipedia).

O Proxecto Mame no que me acabo de embarcar, consiste na conexión dun pc a unha desas máquinas recreativas de xeito que  se poida xogar nela aos xogos instados no pc a través do Mame. 

Para todo isto necesitarei:

  • - 1 pc (o meu será un Intel Pentium III a 1 GHZ, 512 MB de RAM, disco duro de 80 GB) De sobra para soportar Mame que será o único que teña instalado
  • - 1 Máquina Recreativa
  • - 1 J-Pac (unha tarxeta para conectar o pc á recreativa, hai xeitos de facelo sen usar esta tarxeta e gastar os 60 euros que custa pero funciona ben e está explícitamente construída para isto.
  • - www.marcianitos.org o máis importante, a web de referencia para calquera que se queira meter nisto, nela explican como facelo e a través dos seus foros arranxan todolos problemas que che poidan xurdir, son os mellores.
  • - Un local e ferramentas básicas (desparafusador, martelo etc)

En canto remate o traballo tentarei elaborar un tutorial de como fixen todo e colgareino aquí e en marcianitos.org, onde xa moita xente colgou o seu propio tutorial de como fixeron a súa recreativa

Agora mesmo inda non sei como a vou decorar teño varias ideas en mente pero prefiro non adiantar nada

Concertazo de Odaiko

Sábado, Abril 19th, 2008

Quero aproveitar para mandar desde aquí un saúdo aos membros de Odaiko, onte pola noite nos fixeron desfrutar cun concertazo na sala Capitol de Santiago de Compostela. Eu xa teño visto os seus concertos porque contaron comigo para a realización dos vídeos que proxectan durante os seu concerto mentres tocan (vídeos que xa estou desexando retirar por outros novos porque a verdade é que se podería facer algo mellor, agardo que sigan a contar comigo).

Pero onte desfrutei con eles, sorprendéronme cando utilizaron un sacho como instrumento e pensar que van ir a Taipei (Taiwan) ao festival Internacional de Percusión, bueno, o sacho, as pandeiretas e eles mesmos bailando unha muiñeira. Só me queda desexarlles ¡Sorte en Taipei rapaces!

Máis info en Sondarede.com, Odaiko.es

Xa nos publicaron en La Voz de Galicia

Mércores, Abril 16th, 2008

Curiosamente publicaron a fotografía que sacamos sin contar, sin saber que ese espello estaba aí. 

Tedes que entrar en lavozdegalicia.es para acceder ás fotos, para abreviar déixovos este enlace , (www.lavozdegalicia.es, fotos, chapuzas 3).

Iremos facendo máis, para desfrute do público ademáis deixovos aquí un par de elas máis que, todavía, non se publicaron.

   

Gravatar, pequena aclaración para usuarios deste blog.

Mércores, Abril 16th, 2008

Vexamos, vin que varios dos que deixastes comentarios neste blog non tedes avatar. Este blog saca os avatar de Gravatar.com. O proceso é sinxelo, rexistrádesvos nesa web e subides unha imaxe, a propia páxina xa ten un sistema para axustar o tamaño da imaxe (que non pode ser de máis de 80×80).

Gravatar

Grávatar asocia a imaxe que subades a un correo electrónico, que ten que ser voso xa que enviará un mensaxe de confirmación. Cada vez que deixedes un comentario nun blog compatible con Grávatar, coma este, sairá automáticamente a imaxe que teñades asociada a ese correo-e, se tedes varios correos podedes asocialos a diferentes imaxes, ademáis se cambiades a imaxe esta cambiarase simultáneamente en tódolos sitios onde deixastes os comentarios.

O feismo na nosa vila

Domingo, Abril 13th, 2008

Onte, sábado tarde, tomamos a decisión de arrincar co coche, cámara en man, para facer unhas cantas fotos de elementos de feismo arquitectónico no noso municipio ca fin de envialas á Voz de Galicia para que fosen publicadas nos seus álbumes fotográficos sobre estes temas, que podedes ver aquí.

Non lle adicamos moito tempo e tampouco nos movemos demasiado lonxe de Vila de Cruces (capital do municipio), pero foi suficiente para atopar diferentes aberracións arquitectonico-decorativas. Os peches de fincas a base de somieres de ferro son clásicos case que os utilizan de xeito rutinario coma se fora o máis lóxico e normal do mundo o mesmo ocorre cos corjos-bañeira, si, bañeiras de ferro convertidas en bebedeiros para o gando no noso curto percorrido chegamos a atopar ata 6 bañeiras espetadas en verdes prados.

Tamén espellos retrovisores en postes, remolques convertidos en casetos, mistura de materiais constructivos etc…. A ver cales nos meten na voz, en calquera caso probablemente fagamos algún tipo de exposición, isto so foi o primeiro “paseo” faremos máis.

Superman

Venres, Abril 11th, 2008

Cando era ben pequeno, coido que uns 5 ou 6 anos, lanceime ao vacío dende unha altura de máis de 3 metros ca esperanza de voar, non foi así e voei pero en liña recta cara o chan, seica non me pasou nada agás que papei un susto que durmín dende ás seis da tarde ata as once da maña do día seguinte. Non comprendía nada, mesmo tiña a miña capa posta, esa que usara no entroido, pero non tiña poderes.

O Logo de Superman, o mítico s que leva sempre no peito.

Nesa idade disfraceime de Superman non sei cantos entroidos seguidos, pero non podía disfrazarme doutra cousa. E foi Superman a primeira película que vin no cine, polo menos a primeira que lembro, non sei se foi iso o que me influenciou pero sempre foi un persoaxe que me gustou, e nunca lin os seus comics, nin sequera me atraen (prefiro marvel), eso si leo moito a Superlopez, do que teño tódolos seus números, que podemos dicir é a versión patria de Superman. Inda agora me fai ilusión sentir o seu anagrama no peito, fai anos cando inda non se vian as camisetas de Superman eu xa tiña unha que escarallei de tanto poñer, mesmo tiña no meu coche uns vinilos con ese logotipo (agora teño a vacaloura de lucanus), ata o meu chaveiro da chave do coche é o s de superman.

E este ano polo entroido non parei ata mercar un disfrace de Superman, aproveitando que Experi quería o de Spíderman, non vos perdades as fotos, o disfrace téñoo gardado, non descarto para nada volvelo usar.

Non sei se é fanatismo, ou que simplemente me gusta, incluso un dos meus soños recurrentes é que podo voar, e inda sigo vendo as súas películas cando teño oportunidade, desfrutei ca última que fixeron inda que botando de menos a Cristopher Reeve, xa están preparando a segunda parte Superman O Home de Aceiro espero que fagan moitas máis, das “ochenteras” fixeron ata Superman IV. O que non vexo moito é Smallville, debe ser porque o tipo nin voa, nin pon o traxe, e esta sempre chorando por Lana ¡se total xa sabemos que vai a acabar con Lois!.

E é agora cando máis desexaba ser coma el, así non estaría na casa con “la pata quebrada”.

Lesionado

Luns, Abril 7th, 2008

Pois si, despois de conseguir xuntar un grupecho de xente que se animara a saír cada sábado pola tarde a dar un paseo en bicicleta resulta que me lesiono, e todo por culpa da miña torpeza, si, caín da bicicleta sen chegar a montar nela e o resultado: escordadura de xeonllo con posible rotura de ligamentos. Ala carallo, o da posible rotura inda non mo puideron confirmar pero polo que me comentaron non é moi problable xa que non me doe moito.

Pero non vos preocupedes que non é grave, o meu traballo é de estar diante do ordenador polo que non utilizo moito as pernas, o que me fastidia é non poder seguir indo con esta xente en bicicleta, sobre todo tendo en conta que se nos apunta tamén Diego, que é todo un profesional do tema.

Aproveitarei o repouso obrigado para tratar de sacar adiante un par de ideas que teño para unas curtas.

O meu director

Xoves, Abril 3rd, 2008

Se me preguntaran que director é o meu favorito posiblemente non sabería moi ben que contestar, Ridley Scott (Blade Runner, 1982) sería un bo candidato, Alfred Hitchcock (Psicosis 1960) é mención obrigada, Woody Allen (Granujas de Medio Pelo, 2000) gústame cada vez máis, pero hai un, un director que non leva tanto tempo coma estes traballando pero do que coñezo a maioría dos seus traballos e me parecen impresionantes M Night Shyamalan, pode que asi non saibades claro quen é, pero se vos digo “El Sexto Sentido” (The Sixth Sense, 1999) seguro que caedes.

Que decir dun home a quen aos 8 anos lle regalaron unha super8 e aos 17 xa tiña feitos uns 45 curtametraxes caseiros. Seu nome real é Manoj Nelliyatu Shymalan, naceu na India pero trasladouse cos seus pais, ambos médicos, a EEUU, residindo en PhiladelPhia cidade que usará de escenario para moitos dos seus filmes. Formouse na Tisch Shool Of Arts de New York.

Nesta foto vémolo dirixindo a Paul Giamatti (dereita) en La Joven del Agua.

El mesmo dirixe, escribe e produce case todalas súas películas e mesmo aparece nelas en plan cameo ou metendose en papeis de personaxes secundarios de certa importancia. Ademais polo que lin del é moi esixente e perfeccionista co seu traballo, planificando ata o derradeiro detalle dos seus filmes, algo común en moitos dos mellores directores de cine.

Filmografia de Shyamalan

As súas duas primeiras películas Praying With Anger,1992 na que toca os seus orixes indios e Los Primeros Amigos, 1996 na que o protagonista é un neno que busca respostas á morte do seu avo. Inda non puiden ver ningunha das dúas polo que pouco podo dicir delas e, inda que a primeira non se estreou en España, a ver se logro conseguilas.

Shyamalan traballa a historia tratando de conseguir tramas canto menos innovadoras, con xiros inesperados pero sempre cun tratamento realista e creible polo que as súas películas sempre sorprenden, comezando por ”El Sexto Sentido“ que nos deixou de pedra con ese final inesperado, e que se convertiu nun referente xa que despois da súa estrea comezaron a proliferar e poñerse de moda filmes polo estilo en plan thriller sobrenatural e psicolóxico algúns deles moi bos, pero que beben directamente do orixinal (por exemplo Los Otros, Alejandro Amenabar 2002).

Un exemplo como “El Protegido” (Unbreackable, 2000) inda que non tivo moito éxito a min paréceme moi orixinal mesmo consigue ser unha creíble historia de heroes e villanos, en “Señales” (Signs 2002) trata de contarnos unha historia de extraterrestres que invaden a terra, podemos pensar que un argumento máis que trillado, pero nela casi non se ven naves espaciais nin bichos, so unha familia que trata de sobrevivir, quédome ca secuencia na que emiten por television a primeira imaxe tomada dos invasores, unha secuencia que inda a vexo agora e me segue a poñer nervioso.

Con “El Bosque” (The Village, 2004), conta unha historia de amor en circunstancias especiais, e se o final de El Sexto Sentido é memorable, nesta tamén nos sorprende cun xiro inesperado. Inda que ten momentos de tensión e algún sobresalto eu non é un filme de terror en absoluto, se tedes dúbidas aqui deixo un enlace que vos animará a vela onde din dela que é unha “estupenda parabola sobre o poder do medo”.

La Joven del Agua” (Lady in the Water, 2006) foi a súa última película, e teño que dicir que me encantou, é un conto de fadas para adultos, fantasía para xente madura, un xénero difícil de atopar, é unha película desas cas que un disfruta, cas que un se queda cun bo sabor de boca. Vina de novo fai pouco e sígueme a parecer excelente, inda que admito que ten un pequeno erro, está cargada con demasiados personaxes algúns innecesarios.

É curioso como nesta película Shyamalan se venga do gremio de críticos de cine introducindo coma personaxe a un crítico e ridiculizándoo, non conto máis que os destripo cousas e iso non mola.

E fun ligando cada título de cada película ás súas correspondentes críticas, xa que eu son case incapaz de dicir nada malo delas, podedes aproveitar para lelas, en moitos casos non son moi boas pero a min ségueme entusiasmando o traballo deste director. Tanto con El Bosque como con La Joven del Agua a campaña publicitaria non foi moi acertada, os trailers destas películas parecían anunciar filmes de terror cando non é así en ningún dos dous casos, si ben é certo que a Shyamalan lle gusta meter algun susto que outro nos sus filmes e cargalos dunha admosfera de suspense en certas secuencias non é unha constante ao largo de toda a cinta, mesmo nin en El Sexto Sentido, por iso penso que algunhas das suas películas non tiveron o éxito desexado, porque estaban anunciadas de xeito que atraían a un público equivocado.

Tamén parece que a este director lle gusta repetir con actores, Bruce Willis é protaconista en El Sexto Sentido e en El Protegido, Joaquin Phoenix participa en Señales e repite en El bosque con Bryce Dallas Howard, filla do director Ron Howard (El Codigo Da Vinci, 2006), que á súa vez volve aparecer como La Joven del Agua. Cabe destacar que nas películas de Shyamalan os actores fan sempre un bo traballo polo que entendo que este director sabe como sacar o personaxe de cada un dos actores cos que traballa.

A cor vermella, por algún motivo Shyamalan utiliza esta cor nos seus filmes sempre con coidado, en El Sexto Sentido está presente en escenas de tensión como cada vez que Cole, o neno,  ten encontros con fantasmas en El bosque esta cor ten connotacións malignas e sobrenaturais xa que atrae aos misteriosos monstros habitantes dos bosques. E en La Joven del Agua vermellos son os ollos do animal que persique á moza. Shyamalan sempre relaciona esta cor, a cor do sangue, con algo maligno.

Quero aproveitar para  avisar de que a súa vindeira película ten prevista para o 13 de xuño a súa estrea en EEUU déixovos un enlace ao trailer pero eu non o quero ver, The Happening, encántame ir ao cine sin ter nin unha mínima idea de que vai a película, de feito sen querer xa souben algo desta.

The Happening

Insisto que non vin o trailer pero se o vedes non vos fiedes moito, non vaia pasar como con as anteriores películas. Penso ir vela so polo feito de ser un filme de Shyamalan, non necesito máis.

Por certo, a Shyamalan  encántalle facer cameos nas súas películas: en El Sexto Sentido é o médico que atende ó neno, en El Protegido un presunto traficante de drogras, en Señales o que mata por accidente á muller do protagonista, en El Bosque o guarda que ten as medicinas que necesita a protagonista e en La Joven del Agua xa fai algo máis que un came encarnando a un dos secundarios máis importantes, un escritor que … pero non quero contar moito, é mellor vela.