En Maio de 2001, Checha máis eu decidimos facer un video-reportaxe ao estilo “Caiga Quien Caiga” durante a Festa do Galo de Curral e, despois de oito anos, decidín subilo a Youtube e aquí o tedes, esta partido en dous anacos pola limitación de 10 minutos de Youtube o que deixo aquí é unha lista de reproducción, o seguinte vídeo reproducirase automáticamente. Non sexades moi esixentes, eramos novatos tanto o cámara coma o reporteiro (e o montador…)
Xa se poden ver os monólogos do “Martes de Comedia” celebrado durante a Semana Cultural do 2009 (do 3 ao 8 de Agosto) en Vila de Cruces ca participación de: Félix Rodriguez, Ivan Lois, Sergio Mella e o gran Víctor Grande.
Unha pijotada que case non ven a nada neste blog, pero quería deixar constancia deste pequeno “divertimento” que quixo realizar a miña muller para o aniversario dunha curmanciña dela namorada de hello kitty.
Tratase dunha tarta de gominolas montada sobre unha estrutura de poliexpán. Para recortar o poliexpán imprimeuse unha hello kitty (en gris para aforrar tinta) que fixo de modelo como se ve na foto. Tamén recortamos unha peza para alzar máis a silueta ca idea de meter máis gominoladas.
Tomamos como referencia outras tartas deste tipo e comprobamos que o poliexpán estaba envolto en papel albal co que conseguimos hixiene e estética.
Escollemos unha selección de larpeiradas desas que volven tolos aos rapaces, sempre pensando en igualar as cores da orixinal, vestido vermello, corpo branco, nariz amarelo, laciño e bigotes. Para o lazo usamos unhas línguas de regaliz.
E obtivemos unha tarta de Hello Kitty bastante resultona, ben cargadiña de gominolas e moi barata.
Vou adicar este post a Víctor Grande, un amigo que quere participar coma presentador no EBE09 (Evento Blog España) e pideu, a través do seu blog, que colgáramos este vídeo nos nosos blogs, e eu non lle vou fallar, inda que este, meu blog, non teña moitas visitas aquí o deixo esperando que sirva de algo e desexándolle sorte inda que non creo que a necesite alguén co seu talento.
Vou inaugurar unha categoría deste blog chama “pequenos praceres” esas pequenas cousas que fan que a vida sexa máis feliz, e vouno facer cun pracer que tiven a ledicia de desfrutar onte na feira das Cruces (nas Cruces hai feira o 4 e 17 de cada mes).
Cando o día de feira o pulpeiro comeza a cocer o pulpo (e que iso de chamarlle polbo non me acaba de entrar) e sinto o arrecendo que solta éntrame a fame de súpeto entón voulle encargar unha racionciña para xantar e él, se é un bo pulpeiro, sempre ofrece unha talladiña para probar se está duro ou cocido de máis, pois trátase desa tallada, un anaco de pulpo que non leva nin aceite, nin sal, e cómelo da man do pulpeiro, ese anaco parece que ata sabe mellor que o que se come despois, e iso que eu son de botarlle bastante picante.
Non sei se será porque un o colle con fame, ou porque queda o sabor na boca mentres agardas a que cho sirvan pero a min é algo que me supera.
Estamos a preparar o IV Rali de Carretillas de Vila de Cruces, agora mesmo estamos ca promoción da competición e preparando uns vídeos.
Ya está colgada a web www.ralidecarretillas.org desde a que, en breve, se poderán ver os vídeos e na que xa se poden ver fotografías das antigas edicións do rali. Co tempo iremos metendo a documentación deste ano pero, para quen non saiba de que vai, pode visitar a sección de Preguntas Frecuentes.
No ano 1609 Galileo Galilei puntou por primeira vez ao ceo cun telescopio, 400 anos depois a Unión Astronómica Internacional (UAI) anunciou a declaración pola UNESCO do 2009 coma o Ano Internacional da Astronomía (IYA2009), ratificada pola ONU o 19 de Decembro de 2007 (resolución).
E 400 anos despois de que Galileo estrenara o seu telescopio eu tomo o seu relevo e decido adquirir un para adicar parte do meu tempo libre a observación astronómica.
Trátase dun Celestron Starseeker 114, con montura acimutal motorizada e sistema de aliñado SkyAlign co que se apuntas a tres diferentes estrelas do ceo, e sen necesidade de saber cales son, o telescopio queda aliñado automaticamente e podes buscar entre os 4000 obxectos que ten memorizados para que o telescopio os encadre automaticamente.
Ademáis do telescopio e dous oculares que inclúe (de 25 e 11 mm) tamén conto con varios accesorios coma o filtro solar e unha lente, chamada T-Barlow, que xunto cun anel T2 pódese adaptar a nosa Nikon D50 (ou calquera Nikon) e así poder tomar fotografías dos obxectos observados.
Tamén probei a sacarlle ó Sol e mesmo tratei de sacarlle algunha a Saturno, que estes días se pode observar se miramos cara o leste pero non me quedaron ben, pode que non sexa o telescopio apropiado para fotografías tan complicadas pero seguirei intentándoo.
Para quen non o saiba unha Steady Cam é un sistema formado por arnés, brazo e contrapesos que consegue estabilizar unha cámara en planos nos que o operador realiza movementos coma subir escaleiras, correr etc conseguindo unhas imaxes cun movemento moi suave e atenuado. Pero ten un inconvinte, é moi cara, polo que a alguén se lle dou por inventar a “Poor Man´s Steady Cam“.
A Steadicam do pobre, bueno é o nome que elixiron os que idearon este invento, xa estivemos facendo as primeiras probas, e aquí deixo as primeiras imaxes, que por certo subín a vimeo para tamén probar este servizo de vÍdeo, non todo vai ser youtube inda que agora que xa soporta HD non era moi necesario.
Non quedou moi fino, a verdade é que o equipo pesa case os 6 kg e eu sempre tiven os brazos algo febles, o modelo é Uxio a quen agradecin a súa participación como modelo metendo unha música no vídeo que el mesmo elixiu.
O aparello está formado por tres pezas que se unen enroscan nunha T, inda me falta rematar correctamente o anclaxe das pesas para o que necesitarei a axuda dun torneiro que lles faga unha rosca interior, teño que agradecer a colaboración con este aparello a meu pai que me deixou a ferramenta para facer as roscas no tubo galvanizado (terraxa), a Jose Manuel Míguez (o da gasolinera) que me fixo de soldador e a José Manuel Santiso (o outro da gasolinera).
Fáltanos algo máis de práctica porque despois de ver o vídeo dos inventores do trebello coido que se poden sacar imaxes mellores. Pode que teña que acortar un pouco o pau de abaixo e quitarlle peso, probamos con 2+1 kg e penso que chega con dous, a cámara pesa 2,600. Seguiremos probando, deixo o vídeo dos inventores para que comprobedes que o cacharro funciona.
